środa, 25 lutego 2009

Pisząc kilka dni temu o udziale mass mediów w szerzeniu się zaburzeń odżywiania, miałam świeżo w pamięci ostatnią głośną aferę z serii "Za gruba na wybieg", tym razem dotyczącą Heidi Klum.

Mówiąc krótko - niejaki Wolfgang Joop, niemiecki projektant, założyciel firmy odzieżowo-kosmetycznej JOOP!, podobno uchodzący w branży za legendę, stwierdził, że Heidi Klum nie nadaje się na wybieg, bo jest za gruba, ma za duży biust, a poza tym głupkowato się szczerzy. (Apropos tego ostatniego stwierdzenia proponuję zajrzeć na angielskojęzyczną wersję Wikipedii i obejrzeć niezwykle inteligentny uśmiech Joopa.) Inni znawcy z branży uznali, że wymiary Heidi znacznie odbiegają od standardowych wymiarów modelek, a dodatkowo jest ona po prostu za niska. Plotek nie wspomniał co na temat Hedi dodał inny projektant - Karl Lagerfeld: "Nie znam Heidi Klum. Ona nigdy nie była znana we Francji. Claudia Schiffer też nie wie kto to jest." Być może warto wspomnieć, że K. Lagerfeld znany jest miedzy innymi z poglądów, jakoby problem anoreksji wśród modelek nie istniał, ponieważ modelki są bardzo szczupłe z natury i mają lekkie kości.

Jak czuje się przeciętna dziewczyna słysząc, że modelka taka, jak Heidi Klum jest za gruba?

heidi klum na pokazie Victoria Secret
Heidi Klum na pokazie bielizny Victoria Secret
http://www.theinsider.com
wtorek, 24 lutego 2009

Poniżej przedstawiam listę wybranych słów kluczowych wpisanych w Google, dzięki którym na mojego bloga trafiają internauci:

  • pro ana / proana /pro anoreksja
  • pro ana blog / proana blog
  • thinspiracje /thinspiracje piosenki
  • pro mia / pro mia blog porady
  • cytaty o anoreksji / cytaty anorektyczek
  • pro ana cytaty
  • jak oszukać rodziców
  • sposoby szybkiego schudnięcia
  • pro ana porady
  • odchudzanie zdjęcia dziewczyn
  • wyrzucanie jedzenia
  • real girl thinspirations

Wszytkich, którzy trafili na mojego bloga szukając informacji na ww tematy z przykrością informuję, że trafiliście w złe miejsce, jednak zapraszam do przejrzenia bloga mimo to. Może znajdziecie tutaj coś ciekawego :-)


17:12, anty_pro_ana , Cytaty
Link Komentarze (1) »
poniedziałek, 23 lutego 2009

Anoreksja jest chorobą o skomplikowanym przebiegu i etiologii. Wiadomo, że za jej rozwój zwykle jest odpowiedzialnych kilka różnych czynników, i bardzo często niemożliwe jest wskazanie jednego dominującego. Niektórzy naukowcy próbują marginalizować rolę czynników kulturowych, inni - biologicznych. Zapewne prawda, jak zwykle, jest gdzieś po środku. Spróbuję usystematyzować najbardziej popularne fakty, poglądy, opinie i hipotezy dotyczące przyczyn anoreksji.

Ta notka jest kontynuacją wpisu - Przyczyny anoreksji - historia, religia i kultura.

MASS MEDIA
Okres międzywojenny i Wielki Kryzys, a następnie lata II Wojny Światowej to czas, gdy przypadków anoreksji było niewiele. Dopiero po wojnie wraz z rozwojem mass mediów, i zwiększeniem dostępu do nich, efekt presji kulturalnej wywieranej na kobiety powrócił. To, co kiedyś wynikało z nauk Kościoła, stało się udziałem telewizji, kolorowych magazynów, filmu, przemysłu kosmetycznego i świata mody. Od zakończenia II Wojny Światowej w krajach cywilizacji zachodniej nie występował problem głodu, a bycie szczupłym zaczęto postrzegać jako wyznacznik sukcesu, szczęścia i samokontroli. Wylansowany został nowy standard kobiety sukcesu - kobiety zadbanej, eleganckiej, robiącej karierę zawodową, a przede wszystkim szczupłej.

Proces ten następował powoli, wystarczy przeanalizować jak zmieniały się np. sylwetki gwiazd Hollywood uznawanych za symbole seksu - Marylin Monroe, Elisabeth Taylor, Raquel Welch, czy wreszcie Angelina Jolie z wytatuowanym mottem pro ana - Quod me nutrit me destruit (to co mnie żywi, niszczy mnie).

Podobny efekt można zaobserwować w świecie mody. Jeszcze kilkanaście lat temu na okładkach magazynów kobiecych i wybiegach światowej klasy projektantów królowały Linda Evangelista, Cindy Crawford, Elle Macpherson czy Naomi Campbell. Epoka top modelek zakończyła się wraz z pojawieniem się na scenie świata mody Kate Moss, która zapoczątkowała uwielbienie projektantów dla niezwykle szczupłych sylwetek

Lansowana jest teza, że ubrania lepiej prezentują się na szczupłych modelkach, stąd powstało określenie „chodzące wieszaki”. Na wybiegach zaczęły pojawiać się coraz młodsze dziewczyny, „nieobciążone” kobiecymi kształtami, o figurach płaskich, wręcz chłopięcych. Starsze modelki, aby utrzymać się w biznesie, poddane presji środowiska, pożądane przez projektantów sylwetki utrzymują dzięki dietom, lub nawet głodówkom. Jedna z największych agencji modelek na świecie – Major Model Menagment, zaleca swoim podopiecznym utrzymywanie diety 300kcal dziennie. Nie mówiło się o tym głośno, aż do śmierci dwóch modelek, spowodowanych przez anoreksję w 2006 roku.

Eliana Ramos, zmarła na atak serca w trakcie pokazu, w chwili śmierci miała BMI około 14.5. Ana Carolina Reston zmarła mając BMI zaledwie 13.4, a bezpośrednią przyczyną jej śmierci była niewydolność nerek.

O anoreksji zaczęto wiele pisać i mówić dopiero w latach 80-tych, a wydarzeniem, które skierowało uwagę na problem zaburzeń odżywiania była śmierć piosenkarki Karen Carpenter w 1983. Karen Carpenter zmarła mając zaledwie 32 lata, przyczyną śmierci był zawał serca wywołany anoreksją

piątek, 20 lutego 2009

Jasiek Mela was ordinary boy. In 2002 he was 14 years old and had serious accident - he was electrocuted by the 16 kV voltage current. Jasiek lost left shank, and right forearm. I'm not even trying to imagine how hard it was for him. Plans, dreams, whole life turned upside down with no chance to return back.

Altho Jasiek have met some amazing people, they helped him to believe in dreams again. Thanks to them 2 years after the accident Jasiek Mela accompanied by Marek Kamiński reached both poles. As the youngest explorer in history, and the first disabled ever. More about Jasiek's pole expeditions - Marek Kamiński fundation site.

In 2008 Jasiek with the group of other disabled people reached the highest peak of Africa - Mount Kilimanjaro. The expedition was organized by Anna Dymnafundation Against the Odds - details.

All those achievements gave Jasiek one more dream, perhaps the biggest of them all:

I was given a second chance by life. I met many extraordinary people, such as Marek Kamiński or Ania Dymna, who helped me to improve my life, they gave me hope. My dream is to carry on this hope, to give it to those who were not as lucky as I was. I am what I am thanks to other people. Thanks to being surrounded by extraordinary people, I try not to give up and to appreciate life. (the citation comes from the site http://www.pozahoryzonty.org)

December 2008 Jasiek Mela Fundation "Poza Horyzonty" was registered. ("Poza Horyzonty" means "Outside the horizon").

Jasiek's character is example - that there is no impossible things, that who we are at the moment, in no way can limit who we are able to become. And the most important thing - there are people in the world willing to help your dreams to come true. Instead of reading calories tables or viewing models pictures for hundredth time, check out stories of Jasiek's expeditions. I guarantee it's worth it.

Jasiek Mela, Marek Kamiński i Wojtek Ostrowski na biegunie południowym
picture comes from Marek Kamiński Fundation site
http://www.kaminski.pl/
 
Polish version of these note you can find here.

Jasiek Mela był zwykłym chłopcem. W 2002 roku mając 14 lat uległ poważnemu wypadkowi - poraził go prąd o napięciu 16 tys. V. Jasiek stracił lewe podudzie i prawe przedramię. Nawet nie próbuję sobie wyobrazić jak ciężko musiało mu być. Plany, marzenia, całe życie wywrócone do góry nogami bez możliwości powrotu do stanu początkowego.

Jednak Jasiek spotkał na swej drodze wyjątkowych ludzi, którzy pomogli mu na nowo uwierzyć w marzenia. Dzięki nim 2 lata po wypadku Jasiek Mela u boku Marka Kamińskiego zdobył oba bieguny. Jako najmłodszy w historii polarnik, i jako pierwszy niepełnosprawny. Więcej na temat polarnych wypraw Jaśka - na stronie fundacji Marka Kamińskiego.

W 2008 roku Jasiek wraz z grupą innych niepełnosprawnych osób zdobył najwyższy szczyt Afryki Kilimandżaro. Wyprawę zorganizowała fundacja Anny Dymnej Mimo Wszystko - szczegóły.

Wszystkie te wyczyny dały Jaśkowi jeszcze jedno marzenie, chyba największe ze wszystkich:

Ja dostałem od życia drugą szansę. Spotkałem wiele niezwykłych osób, takich jak Marek Kamiński czy Ania Dymna, którzy zmienili to moje życie na lepsze, dali mi nadzieję. Moim marzeniem jest nieść tą nadzieję dalej, przekazać ją tym, którzy nie mieli tyle szczęścia, co ja. Jestem tym, kim jestem, dzięki innym. Dzięki otoczeniu wspaniałych ludzi staram się nie poddawać i doceniać życie. (cytat pochodzi ze strony http://www.pozahoryzonty.org)

W grudniu 2008 roku została zarejestrowana Fundacja Jaśka Meli "Poza Horyzonty"

Postać Jaśka jest przykładem na to, że nie ma rzeczy niemożliwych, że to kim jesteśmy w danej chwili, w żaden sposób nie ogranicza tego, kim możemy się stać. I najważniejsze, że są na świecie ludzie gotowi pomóc w spełnieniu marzeń. Zamiast studiować po raz setny tabele z kaloriami i zdjęcia modelek, przejrzyjcie relacje z wypraw Jaśka. Gwarantuję, że warto.

Jasiek Mela, Marek Kamiński i Wojtek Ostrowski na biegunie południowym
zdjęcie pochodzi ze strony Fundacji Marka Kamińskiego
http://www.kaminski.pl/
02:34, anty_pro_ana , Inspiracje
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 19 lutego 2009

Temat pojawił się na forum gazety w tym oto wątku.

To, że na NK od dawna funkcjonują rozmaitej maści fankluby nie jest żadną niespodzianką. To, że motylki zaznaczają w swoich profilach, że z pro ana sympatyzują (umieszczając znaczki tworzące zank motyla przy imieniu i nazwisku - vide pierwszy po lowej profil widoczny na zdjęciu) oraz zakładają fikcyjne konta i fora nawiązujące do stylu pro ana również zaskakujące nie jest. Zaskakuje reakcja redakcji NK.

Redakcja portalu społecznościowego Nasza Klasa usuwa konta nawiązujące do tematyki pro ana.

 

pro ana na NK

 

Sama, niejako na próbę, zgłosiłam taki profil, zniknął z NK w ciągu kilku godzin, a ja otrzymałam następującą informację z NK:

Dziękujemy za informacje. Wskazane konto zostało usunięte.Chciałbym uprzejmie poinformować, iż administratorzy portalu starają się na bieżąco usuwać konta, które w sposób jednoznaczny naruszają regulamin. Nie zawsze jednak jest to możliwe, z uwagi na ogromną liczbę założonych profili. Dlatego też niezwykle istotne oraz pomocne są dla nas zgłoszenia od samych Użytkowników, które w znacznej mierze ułatwiają nam lokalizację kont jednoznacznie sprzecznych z regulaminem portalu.

Oczywiście takich kont jest więcej, w ciągu tych kilku godzin pojawiło się nawet jedno nowe. Niemniej jednak okazuje się, że są miejsca w sieci, gdzie pro ana tolerowana nie jest. W regulaminie NK nie ma ani słowa na temat pro ana, natomiast przeczytać można, że:

W przypadku umieszczenia na Koncie treści bezprawnych, obraźliwych, nieprawdziwych, niezgodnych z przepisami prawa, propagujących przemoc, nienawiść, naruszających normy moralne lub dobre obyczaje, Administrator może usunąć te treści, a także uprawiony jest do zablokowania Konta.

Podziękowania dla xmalamix oraz innych forumowiczów za reakcję!

Przy okazji postanowiłam sprawdzić ile blogów pro ana przybyło na bloxie w ciągu ostatnich 2 miesięcy. Wyniki pozostawię bez komentarza:

po lewej stan z grudnia, po prawej z lutego.

16:31, anty_pro_ana , pro ana
Link Komentarze (2) »
środa, 18 lutego 2009

Osoby chore na zaburzenia odżywiania potrzebują wsparcia ze strony najbliższych - rodziny i przyjaciół. Czasem mając taką osobę w najbliższym otoczeniu trzymamy się od niej z daleka. Nie wiemy co powiedzieć, o co zapytać. Czujemy się niepewnie i niezręcznie, nie rozumiemy choroby. Niemożliwe jest podanie przepisu na rozmowę z anorektyczką czy bulimiczką, można jednak unikać pewnych "słownych min".

10 najgorszych rzeczy jakie można powiedzieć komuś choremu na zaburzenie odżywiania

1. Dlaczego?

Natura zaburzeń odżywiania jest bardzo skomplikowana. Odpowiedź na pytanie Dlaczego także nie jest prosta, zwłąszcza jeżeli oczekujemy krótkiej i jednoznacznej odpowiedzi. Osoba chora często sama nie uświadamia sobie prawdziwych przyczyn, a czasem nawet nie przyjmuje do wiadomości swojej choroby.

2. Nie wyglądasz jakbyś miała anoreksję/bulimię/...

Słowo kluczowe: wyglądasz. Wypowiedź tego typu w uszach osoby dotkniętej zaurzeniem odżywiania brzmi jak Wyglądasz grubo. Oferując wsparcie, rozmowę absolutnie nie powinniśmy podsuwać tematów związanych z wyglądem.

3. Jeżeli chcesz schudnąć, to dlaczego nie spróbujesz diety i nie zapiszesz się na siłownię?

Tak jak alkoholikowi nie proponuje się "małego drinka", tak osobom z zaburzeniami odżywiania nie podsuwa się pomysłów o odchudzaniu. Nawet tych racjonalnych i bezpiecznych dla zdrowia. Leczenie zaburzeń odżywiania polega między innymi na tym, żeby chora osoba przestała koncentrować całą swoją uwagę wokół spraw związanych z odchudzaniem się i jedzeniam.

4. Najbardziej liczy się wnętrze osoby, nie wygląd.

W uszach osoby chorej na zaburzenia odżywiania takie stwierdzenie brzmi jak Jesteś brzydka, jest to wyświechtany komplement jakim obdarza się osoby o niezbyt atrakcyjnym wyglądzie.

5. Dla mnie wyglądasz świetnie!

Jeżeli nie wiesz jak wyglądała osoba, z którą rozmawiasz przed chorobą, lepiej unikać tego typu stwierdzeń. Zwłaszcza, że nikt do końca nie wie przez co chora przeszła, żeby uzyskać swój wygląd.

6. Kiedy ostatni raz jadłaś?

Pytanie nieistotne dla poprawienia samopoczucia osoby chorej, w dodatku brzmiące gruboskórnie.

7. Znam osobę chorą na bulimię/anoreksję/... i ona ...

Dwie osoby dotknięte zaburzeniami odżywiania nigdy nie są takie same. Nawet jeżeli znamy jeden przypadek, nie oznacza to, że znamy naturę choroby i możemy wystąpić w roli ekspertów. Uogólnianie sprawia, że osoba, do której się zwracamy może poczuć się jako pospolita, niewyjątkowa, po prostu jedna z wielu.

8. Po prostu jedz co chcesz!

Gdyby to było takie proste... A przecież w zaburzeniach odżywiania nie chodzi o jedzenie, problemy są znacznie głębsze, wieloczynnikowe, a skoncentrowanie uwagi na jedzeniu i odchudzaniu jest tylko powierzchownym efektem.

9. Ładna pogoda.

Unikanie bolesnych tematów za wszelką cenę też nie jest dobrym wyjściem.

10. ...

Najłatwiej jest nie powiedzieć nic, ale w ten sposób na pewno nie pomożemy.

 

Zawsze warto rozmawiać!

chmurki dialogowe

poniedziałek, 16 lutego 2009

Anoreksja jest chorobą o skomplikowanym przebiegu i etiologii. Wiadomo, że za jej rozwój zwykle jest odpowiedzialnych kilka różnych czynników, i bardzo często niemożliwe jest wskazanie jednego dominującego. Niektórzy naukowcy próbują marginalizować rolę czynników kulturowych, inni - biologicznych. Zapewne prawda, jak zwykle, jest gdzieś po środku. Spróbuję usystematyzować najbardziej popularne fakty, poglądy, opinie i hipotezy dotyczące przyczyn anoreksji.

Na temat przyczyn anoreksji o podłożu fizjologicznym można przeczytać we wcześniejszej notce.

Tym razem chcę napisać o roli czynników kulturalnych i cywilizacyjnych.

RELIGIA I HISTORIA
Historia anoreksji wiąże się z historią Kościoła. Już w czasach starożytnych obserwowane były zachowania, które dziś sklasyfikowano by jako zaburzenia odżywiania - w Rzymie na przełomie IV i V w.n.e. funkcjonowała sekta, której duchowym przywódcą był św. Hieronim ze Strydonu. Ideologia tej sekty opierała się na ideach gnostycyzmu, wg którego istniała całkowita rozdzielność między świętą duszą i grzesznym ciałem. Do sekty tej należały głównie kobiety, pochodzące ze znamienitych rzymskich rodzin, które prowadziły głodówki mające oczyścić ich ciała. Taka postawa była wynikiem protestu przeciwko materialnemu traktowaniu życia, hedonizmowi oraz upadkowi moralnemu.
Znaczny wzrost liczby wzmianek na temat głodujących kobiet pojawia się ponownie wraz z epoką Renesansu. We współczesnym piśmiennictwie określa się je jako "święte anorektyczki", ponieważ głównym motywem głodowania było poszukiwanie bliskiego kontaktu z Bogiem. Dodatkowo kobiety te praktykowały inne formy umartwiania ciała - przebywanie na mrozie, ciężka praca, nieraz samookaleczenia. Niektórzy historycy i psychologowie uważają, że takie postępowanie było ucieczką od oczekiwań stawianych kobietom przez Kościół i rodzinę, święte anorektyczki chciały być czymś więcej niż żonami i matkami. Takie postępowanie dotyczyło kobiet pochodzących raczej z wyższych sfer.
W XV i XVI wieku pojawiają się liczne wzmianki o "świętych pannach" - pochodzących z plebsu młodych dziewczętach, które głodowały, i twierdziły, że ich siła życiowa pochodzi od Boga. Często zyskiwały lokalną sławę, przyciągały pielgrzymów, dla których stanowiły dowód bożej łaski, co nieraz wiązało się z korzyściami materialnymi dla rodziny głodujących panien. Stanowiły jarmarczną atrakcję, ale także były solą w oku Inkwizycji.
Wraz z nadejściem Reformacji Kościół katolicki próbował wzmocnić swoją pozycję, przyjęto zasadę, że kobieta nie może być w kontakcie z Bogiem bez pośrednictwa kapłana. Wiele głodujących panien zostało uznanych za opętane i spalono na stosie.
Rewolucja Przemysłowa oraz rozwój nauki spowodowały, że problemem głodujących kobiet przestali interesować się przedstawiciele Kościoła, a zaczęli lekarze.

KULTURA
Analizując liczbę wzmianek w źródłach historycznych opisujących zachowania anorektyczne, można zauważyć, że zależy ona od charakteru epoki. W czasach głodu, wojen, klęsk żywiołowych, epidemii ich liczba spada praktycznie do zera. Ciężkie czasy, walka o przetrwanie powodowały, że bardziej cenione były kobiety pulchne, zdrowe, zdolne do rodzenia dzieci. Szczupłość jako ideał piękna dominował w klasach wyższych, których przyziemne problemy dotyczyły w mniejszym stopniu, a nacisk na rozwój duchowy był znacznie większy.
Kobiety od zawsze były poddawane presji otoczenia, aby wyglądać odpowiednio do kulturowych ideałów piękna. Jako przykład można podać wynalezienie gorsetów w epoce wiktoriańskiej, gdy uważano, że tusza kobiety jest odzwierciedleniem jej apetytu seksualnego. W dobrym tonie było bycie powściągliwą i szczupłą. Zdeformowane sylwetki i głodówki zapewniały kobietom wygląd świadczący o wysokiej moralności, co zwiększało szanse na dobre zamążpójście.
Innym przykładem, odbiegającym wprawdzie od problemów zaburzeń odżywiania, jednak dobrze pokazujących jak oczekiwania kulturowe mogą prowadzić do makabrycznych praktyk, jest dalekowschodni obyczaj krępowania stóp. Ponieważ pożądane były kobiety o delikatnych i małych stopach, dziewczynkom krępowano stopy powodując w ten sposób atrofię mięśni oraz zniekształcenia kości. Konsekwencją był ból, utrudnienie poruszania się, oraz malutkie stópki pełniące w tamtej kulturze rolę fetyszu.
Rewolucja kulturalna, jaka miała miejsce w XX wieku dała kobietom prawa wyborcze, a także większą swobodę co do wyboru drogi życiowej. Kobiety robiące karierę, noszące męskie ubrania, odrzucające gorsety i "palące staniki" w ciągu kilkudziesięciu lat stały się normą.

św. Katarzyna
św. Katarzyna ze Sieny
święta anorektyczka
środa, 11 lutego 2009

Jednym z głównych argumentów popierających istnienie stron pro ana w sieci jest wsparcie, jakiego dziewczyny z zaburzeniami odżywiania potrzebują i chcą udzielać innym. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie to, że wsparcie to jest tak skuteczne, że następuje akcpetacja choroby i odmowa podjęcia leczenia.

Czy jest możliwe stworzenie społeczności internetowej osób rozumiejących problem pro ana, które chcą się leczyć? Okazuje się, że tak. We Bite Back to strona, którą założycielki nazywają "post pro ana". Forum We Bite Back wyewoluowało z jednej z typowych społeczności pro ana, której członkinie zżyły się ze sobą, i stały czymś więcej niż "kumpelami Any". W pewnym momencie okazało się, że zdecydowana część uczestniczek po prostu dojrzała do rozważenia decyzji o leczeniu. W ten sposób powstała strona We Bite Back - oferująca zrozumienie i wsparcie, ale przede wszystkim promująca leczenie zaburzeń odżywiania.

We Bite Back nie jest de facto stroną anty pro ana, podkreślając, jak ważną rzeczą jest wolność słowa. Natomiast członkinie tej społeczności uważają, że wszystkie osoby zamieszczające w sieci informacje typu pro ana powinny być odpowiedzialne za swoje słowa. Jeżeli ktoś decyduje się opublikować poradnik "Jak zostać anorektyczką", powinien także ująć negatywny aspekt choroby, opisać jej konsekwencje, a także dodać informacje gdzie pomocy mogą szukać osoby, które zdecydowały się leczyć.

Gryzące pomarańcze (logo We Bite Back) nie ograniczają się do pisania na forum i stronie, starają się aby pomarańczowa rewolucja wyszła poza sieć, umieszczając w różnych miejscach publicznych karteczki z hasłami zachęcającymi do zauważenie piękna swojego ciała. Więcej na temat Pomarańczowej Rewolucji - tutaj.

Na forum We Bite Back najciekawszy wydaje mi się dział, gdzie dziewczyny dyskutują na temat reklam, artykułów, które bezmyślnie propagują chudość jako ideał piękna, czy negatywnie wpływają na samoocenę.

We Bite Back prezentuje unikalny punkt widzenia osób, które kiedyś deklarowały się jako pro ana, a które miały na tyle odwagi i determinacji, aby odmienić swoje życie i starają się nakłonić do tego inne dziewczyny wciąż tkwiące w złudnej iluzji szczęścia i sukcesu jaką daje im pro ana.

 

11:06, anty_pro_ana , anty pro ana
Link Komentarze (3) »
wtorek, 10 lutego 2009

I noticed many visitors come to my blog from English sites. I decided to translate some of my previous notes especially for them. I appologize for my poor English, I tried my best to make it understandable and with no errors.

=========

sequor (łac.) - to follow; secare (łac.) - to separate

The term „sect” is usually used to describe religion-based communities. Some people use it when talking about group of people following radical rules, which are against accepted regulations and standards. There is no strict definition of this term, however we can define some characteristic attributes of the sect:

  • isolation – division of the people for „us” - members of the sect, and „them” - all the others,

  • rules and rituals, breaking existing social norms,

  • destructive influence on family members remaining outside the sect,

  • hierarchy among members, very strong position of the leader,

  • controlling all possible aspects of members lives;

  • psycho manipulation is intentionally used to recruit new members, usually to make them act against their own good.

Is pro ana a sect? Pro ana has no hierarchy of members, there is no leader with strong position. Sure all Internet communities has their privileged group of members such as admins or moderators. You can also observe some of community members play the roles of authorities. However these kind of hierarchy is not global, and its character is completely different from sect hierarchy. So from this point of view pro ana is not a sect.

Let's take a closer look at all the other characteristics I mentioned above:

  • isolation – creating closed communities, accepting only selected people as initiates, feeling alienation, or stating that only other pro ana members are able to understand problems and dilemmas involved with pro ana style, sometimes sens of superiority additionally appears – describing non-members as jealous, or too weak to pursue perfection;

  • rules and rituals – typical elements of pro ana sites are “Thin Commandments” and “Reasons to be Thin”, many of the rules presented there are against social and cultural norms, like “Being thin is more important than being healthy.”, food as evil, or being thin as the only one determinant of success; there is also a list of things to do when you are hungry, how to pretend you eat, physical exercises, and motivations such as fitting too small/too big clothes, checking weight and measuring wrists, thighs, waist every day; all that activities are in fact rituals;

  • destructing family – parents forcing their daughters to eat are viewed as enemies, not people caring for their children, pro ana as life style should be kept in secret, and the consequences are lies,

  • control – pro ana controls only one aspect of life – eating, but eating is so important for pro anas, that all other aspects of life are controlled through dieting,

  • psycho manipulation – pro anas declare they don't want to recruit new members, from the other hand all their slogans like: perfection, control, strength, beauty sounds like advertisement for weak, unhappy, shy and unsure people looking for meaning of their lives. In pro ana they find a way to live, very destructive way of searching purpose of life. In my opinion such slogans are psycho manipulation, however I find it hard to believe that this effect was achieved on purpose. I suspect that pro anas try to convince themselves about pro ana being the best and the only way to achieve success.

As I mentioned above – the term sect is used to describe religious based movements. Let's take a look at pro ana from this side:

  • personification of the desease – anorexia or Ana – friend, spiritual guide, companion, pro anas write a letter for her, they sound a lot like a prayers, if they haven't experienced Ana's presence yet, that's their ultimate goal and dream;

  • thinspirations – pro ana sites are full of pictures of thin beauties – models, actresses, but also real girls, these pictures are suppose to inspire an encourage further starving, they remind slavish alters glorying anorectic ideal of beauty;

  • rules presented as Decalogue – all religions are based on dogmas, unchallengeable rules, pro anas trust their scales without any doubts, and basic rules present as Decalogue, twisting the bible sense and calling them Thin Commandments. There is more Bible motives used by pro anas, like Ana Psalm, based on Bible Psalm 23 describing God as protector and provider.

  • good and evil ideology – food as pure evil, starving as a way of purification,

  • symbols of the membership – famous red bracelets, used by anorexics as recognition sign, pro anas encourage to wear them, so they could recognize each other in the crowd.

I suspect there is more such similarities.

Is pro ana a sect? Officially – no, since pro ana activity is restricted to the Internet only. However many aspects of pro ana activities is very similar to the way sects act. And this is very disturbing. Knowing the power of sects in recruiting lost people looking for the purpose of their lives and something to believe in, think how dangerous pro ana can be.

 Original (Polish) version you can find here.

 
1 , 2
Terapia anoreksji, bulimii